Zanim zapalą mi świeczki

dzisiaj jest pierwszym dniem reszty twojego życia.
                              Jonathan Carrol

pójdę do kina na śluby panieńskie
nauczę się być obojętną

pragnę poczuć że żyję
zrobię coś wbrew zakazom

może zdążę
codziennie o tym myślę

Withkacy
14 october 2010 at 20:50

mocne

report

Margot
15 october 2010 at 18:12

Pragnę poczuć, że żyję. Zrobić coś wbrew rozsądkowi. Może zdążę, zanim się zestarzeję. Codziennie o tym myślę. Fajny wiersz :). Pozdrawiam :)

report

Edmund Muscar Czynszak
14 october 2010 at 20:59

Zgadzam się z poprzednim wpisem a starzenie proponuje rozłożyć w czasie .

report

An - Anna Awsiukiewicz
15 october 2010 at 15:34

Ślicznie dziękuję za komentarze:)Tak do końca jeszcze w siebie nie wierzę, ale mam taką silną potrzebę pisania że sama już nie wiem:) jeszcze raz dziękuję:)

report

Hefajstos44
16 october 2010 at 17:07

Nie wbrew sobie, ale jak wczęsniej- wbrew rozsądkowi. Myślenie i wynikająca z niego nieszczaerość wobec siebie jest naszym największym wrogiem. Bo robimy jak wypada, a nie jak chcemy. Świetnie to ujęłaś:) pozdrawiam

report

Mirek Dębogórski
16 november 2010 at 18:34

Każdy wiek ma swoje dobre strony. Ja lubię swoje lata bo mam więcej odwagi na prawdę Żyjmy do pierwszych świec. Miłego...

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register