czas dopadł mnie w opóźnionym autobusie komunikacji
miejskiej: Falenty Nowe - Targówek i żywcem otumanił.
wypełniona aż po sam błyszczyk hormonalna wataha
- jakieś Zuzanny, jakieś Andżeliki. gładkoskóre,
smukłonogie i długowzroczne. cel - ja, pal - strzał
z rzęs: "heja! widzicie tego Czesława? ale z niego
Stefan, co nie?" to jest ten moment, gdy kula rżnięta
pogardą trafia sto na sto. natychmiast siwieją mi skronie.
większość fryzury spod czapki wieje na spadochronach
byle dalej. nędzne farbowane szczury! w powątrobowych
plamach wybucha chory wzór starca pod mętniejącymi
oczami. zdrada potrząsa dłonią, charcze w płucach.
i mógłbym być Robertem, Krzysztofem, Arkadiuszem
albo Patrykiem, to już nie będę sobą, lecz jakimś
geriatrycznym transformersem po wszystkich przejściach.
nie zrzucam skóry. zanika sama, jakby się brzydziła,
tego który teraz wyłazi z pomarszczonego wora. stało się
to czego nie da się zawrócić żadnym ludzkim odklęciem.
już zeschłem i czerstwieję w nocnej szybie. nie jestem
do żadnego spożycia. to tutaj - w opóźnionym autobusie
miejskiego przeznaczenia, dopadł mnie nagły czas.
pierwszy raz czytałam z rozbawieniem. drugi już nieco mniej. zaskoczył mnie ten tekst. nie pamiętam, kiedy ostatni raz coś mnie zaskoczyło.
report
hm, bywają takie zeschłe i czerstwe chleby , które miękną w ustach, ich smak pamięta się znacznie dłużej, niż bułki ze spulchniaczami. Fajnie napisany
report
trochę się tu pogubiłam, ale zatrzmuje
report
najważniejsze żebyś nie zgorzkniał; wyprostuj plecy...:)
report
głowa do góry!
report
Fajne są te Twoje wiersze. W ogóle, nie tylko ten, trochę jak wylinki rajskich węży: ironizują tak, że powroty i uważność okazują się trafnym wyborem, a nie pomyłką czy nadgorliwością rujnującą tekst.
report
lubię to :)
report
:)
report
inną trasą jeżdżę..
report
tłok :))
report