Poetry

I TYLKO WIATR
Moje światło zgasło
zostały cienie bez promyka
nadziei na lepsze dni
zostałem sam
w ciemnościach moich cieni
wiatr lekko gładzi
moje włosy
tuląc oczy w głęboki sen

moje uczucia rozwiał dym
spalonych dni
i tylko wiatr
tuli mnie w głęboki sen
ŻEGNAJCIE
moja radość jest dziś inna
wspomnienia zresztą też
smutek krąży wokół
aż wreszcie dopadł i mnie
nie mogę uśmiechnąć się
rozpacz wtargnęła w moje oczy
zbliża się ta chwila
która zabiera radość
moje usta nic nie mówią
oczy nie chcą patrzeć
wybiła godzina rozstania
żegnam się więc : z powietrzem, muzyką, wiosną i nadzieją
zamykam zmęczone oczy
odchodzę
ŻEGNAJ ZIEMIO !