Kate Prozac
ALL WORKS Poetry (62) Prose (4) Photography (8)
About me Friends (6)

12 april 2011

poetry

Kate Prozac
Kate Prozac

między nami bez zmian

ściana lasu jest wciąż przed nami nieruchoma
czeka
ale my zawsze
wykonujemy zwrot jeszcze jeden
i znów

maszerujemy jak jeden człowiek oddychamy
w tym samym momencie wyciągamy broń
która stała się przedłużeniem
naszych kości i mięśni

myślę wtedy o dniu kiedy sprzedawca
podając ci płaszcz dotknął
twojej szyi a ja nie mogłem zrobić nic
tylko bez słowa zdjąć jego rękę
jak gdyby była przedmiotem

teraz on tak jak my
długo nie pozna kobiety

Szel
12 april 2011 at 14:06

mysle nad twoim wierszem Kasiu:) dlaczego on dlugo nie pozna kobiety?

report

Kate Prozac
12 april 2011 at 14:13

bo tak go moj mezczyzna subtelnie zalatwil:)

report

Szel
12 april 2011 at 14:16

pies ogrodnika czy jak/:)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register