Daisy11
ALL WORKS Poetry (1)
About me

20 november 2026

poetry

Daisy11
Daisy11

Sadzawka

Źrenice pochłonęły tęczówki w ciemności w reakcji na wspomnienie dotyku.

Zapalam świecę jak w dzieciństwie, by nie bać się burzy, co nadchodzi.

W oknie odwijają się dwie iskierki, jak powidoki wodzą za mną po mieszkaniu.

Odbijają się w lustrze, w oknie, w tafli wody w zlewie.

Kot na parapecie rozciąga się błogo.

Nie uznaje tych błysków za zwiastun.

Nie wie, że zaraz moje oczy napełnią się wodą

i będą jak sadzawka, gdy powierzchnię jej zmącona przez dziecko patykiem znalezionym w lesie.

Spłoszy się w niej kijanka, co dopiero na świat przyszła.

A ja skryję się w czyimś odbiciu.

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register