Poetry

Wspomnij mnie
na śmierć, na życie
wyjmij opłatek z szuflady
co ciasno go więzi
on woła, czy słyszysz krzyk
który odbija się w duszy twojej?
gdzieś pomiędzy listem a szkicem
odległość umysł owładnęła, jesteś w stanie
rozpalić ogień, taki mniejszy,
po cichu śledzić jaką tym razem
drogę obrał twój wosk

czemu nie widzisz niebieskich szkiełek
co pragną w każdym momencie wzdychać i prosić cię

Wspomnij mnie..
Wspomnij mnie..


- AiraM