Poetry

 w ręku papieros,

wypalony do połowy - wypalony ,

jak ja,

na stole kubek zimnej kawy -

zimny , jak ja.

za oknem deszcz pada -

a na mych policzkach padają słone łzy,


uśmiech zmięty i wrzucony do kosza,

znów udaję i przemycam na twarz cień szczęścia.


zbyt fałszywa by żyć,

zbyt strachliwa by umrzeć.


i łamię w dłoni zapałkę,

i czekam na cios.

no dalej!

kto z was złamie mnie ?

kto do końca pozbawi sił?

kto przydepta niedopałek papierosa , którym będę ja ?!