2 października 2014

dziennik

nikt
nikt

Sen derwisza

Tam gdzie świat traci kolory
kształty gubią normy
czerwone kurtki nie kryją łat i pustych portfeli
nie potrzebuję stóp i twardego gruntu
ani żalu że nigdy nie nauczyłem się pływać
bo i tak z delfinami można rozmawiać z powietrza
i z wody wyjść bez soli
widzisz mój cieniu wystarczyło cię polubić i przestać bać się twojej siły
bo przecież wszystko co masz dostałeś ode mnie
rzucam piachem a ten mieni się miliardem gwiazd
bo nie ma żadnej granicy jeśli tylko nie chce się jej mieć
mogą wrócić do mnie z odpowiedzią na ostatni sen
jeśli tylko chcę

alt art
2 października 2014 o 15:23

czysty woluntaryzm..

zgłoś

nikt
2 października 2014 o 15:28

nie będę się z Tobą kłócić Mądry Człowieku

zgłoś

pociąg
2 października 2014 o 16:02

"bo i tak z delfinami można rozmawiać z powietrza" ciekawy tekst, do przemyślenia :)

zgłoś

nikt
2 października 2014 o 16:09

dziękuję i miłego :)

zgłoś

.
2 października 2014 o 18:17

z przedłużeniem wnętrza- nieuchwytne kwestie, którym autor nadał kształt i zaprasza do wejścia do środka, Tę subtelną strukturę wiążą wersy aż dziw że nie w dziale poezja :)

zgłoś

nikt
2 października 2014 o 18:21

dziękuję Marcelu, wrócę :)

zgłoś

nikt
2 października 2014 o 19:20

nie wiem Marcelu co to jest poezja, co już nią jest a co jeszcze nie, kto wyznacza normy i w jakich ramach ma sie mieścić. Tak, zapraszam i wiem, że są ludzie, którzy poczują się swojsko ;) Pozdrawiam :)

zgłoś

Hania
2 października 2014 o 18:42

tak:) chcieć to móc:)

zgłoś

nikt
2 października 2014 o 19:20

prędzej czy później Haniu :) MIłego :)

zgłoś

Wieśniak M
3 października 2014 o 08:38

tak myślę żę wszyscy ci suficcy święci/ do zawrotu wiedzą że jednak się kręci

zgłoś

nikt
3 października 2014 o 09:11

hahahaha - ku mojej radości, myślę, ze chociaż oni nie mają wątpliwości ;)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się