Panna Nikt

Świat ją odrzucił,
Choć lgnęła do niego.
Chciał ukamieniować
Za zalążki ego.

Dostała po rękach 
Za kawałek chleba.
I za uczucia, których
Nikt nie dostrzegał.

Dostała po nosie
Za myśli nieprawomyślne
Zbliżające od do prawdy.

A gdy dostała w twarz
Z hardych już oczu
Popłynęły krople krwi.