18 february 2014
Poranek
Zaspane słońce o poranku wstaje
swym blaskiem ożywia
otulone w płaszcz mgły gaje
i świerków igliwia
Budzi się poranek prósząc srebrną rosą
mgła opuszcza gaje
ptaki ożywione pieśni czar roznoszą
na wszystkie rozstaje
Latest items:
other poems: pisarz, Przemijanie, Romantyczna noc, Wiosna, Poranek, Szczęście, Mija czas, Zurawie, Róże, Zachwyt, Czy doceniasz,
Latest comments:
25 february 2026
sam53
Pamiętam koleżankę z liceum... jak wchodziła
25 february 2026
to wyjątek... a wyjątki mają swoje paliwo...
25 february 2026
kawa w pewnym okresie życia to kawa zbożowa
25 february 2026
Jaga
Ha! Przynajmniej, gdy i roztopy nie pomogą :))
25 february 2026
Z jednej, z drugiej, z trzeciej, czwartej strony
23 february 2026
Kawa jak paluszek i główka ;)
23 february 2026
Pokazuj, Twoje prace ewoulują :)
23 february 2026
jeśli tylko
a mnie się kawa kojarzy z latem.. lub zimą
23 february 2026
to był poniedziałek..
23 february 2026
od dawna chciałam zrobić coś ze szkłem :)
23 february 2026
Drżyjcie, niech słodka fizys nie mami...
23 february 2026
Może impuls wiosenny ostatkiem nie stanie...
25 february 2026
wiesiek
24 february 2026
wiesiek
23 february 2026
Jaga
23 february 2026
wiesiek
22 february 2026
wiesiek
22 february 2026
jeśli tylko
21 february 2026
wiesiek
21 february 2026
wiesiek
20 february 2026
Jaga
19 february 2026
wiesiek