przedsennie

Wieczorne chmury
moje sny oplotą
zaduma i pamięć
o cudnych manowcach
i całej jaskrawości
o Siekierezadzie
i błękitnej polanie
To on moje sny
czaruje od zawsze

.

umiesz
deszczem obudzić
marzenia
i układać
słowa w piosenki
łapiesz
dobre myśli
utkane w pajęczyny
przyjdź
zatrzymamy ptaki
uwolnimy wiatr

jutro

nie budź mnie
słonko
możesz tylko zajrzeć
co chowam
za snem
za rzęsami

tam w górze

jakoś jaśniej

ostatnio w dolince
mokro i ciemno
liście chcą  już umierać
pastuszek z wiatrem
znów zaśpiewa
obudzi latawce

w górze zawsze 
jakoś jaśniej

Dotykaj

skrzydełkiem
listkiem
zamieniaj
smutne chwile
w radosny taniec

patrz
tam mieszka
ktoś
budzi rano słońce
wieczorem
dotyka gwiazd
kocha motyle
co lato zamieniają
w bajkę

lubię kiedy wracasz

nocą odwiedziłeś dolinkę 
twój ślad w kałuży
został do pierwszych mgieł
polanka pomalowana
niebiańskim blaskiem 
wśród starych buków
rozmawiałeś z księżycem
wiatr przygrywał
do waszych słów
ranek pachnie balladami
co zaplątały się 
w pajęczynach
lubię cię szukać 
w dziuplach drzew
pastuszku z chmur i gwiazd

powrócisz

kiedy świetliki
odwiedzą dolinkę
przecież
musisz to zobaczyć

roziskrzone łąki
zachwycone niebo

bedziemy leżeć
jak lubisz
w ciszy
patrzeć słuchać
słuchać patrzeć 

aż utoniemy
w latarenkowym śnie

wyżej

niebo rozrzuca
złote strzały
słonko podarowało
je wczoraj
zagrałeś na flecie
nuty jak ptaki
fruwają nad łąką 
skrzydlate melodie

gdy błękit
uśmiecha się cudnie
czy kochasz mnie
mocniej niż wczoraj

gdy inni śpią ty zmieniasz świat

widziałam
zmieniłeś ciemność
w jasną dal

gdy wskoczę w nią
już będziesz na mnie 
czekał
ramiona gotowe
by objąć 

zmieszczę się w nich ja
i cały piękny świat

spotkanie drugie

przyszedł ze śniegiem
pisał po łąkach
białe myśli
małe gwiazdeczki
uśmiechały się
w dłoni i znikały

zaglądał z nieba
do okien
rozmawiał z wiatrem
głaskał drzewa
chował ptaki do kieszeni

wiosną zakwitnie
zielonymi marzeniami
wypuści ptaki
zawoła ciepły deszcz

pastuszek chmur i gwiazd

znalazłam

szukałam cię wśród fal
i na wiosennej łące
wołałam z echem w lesie
siedziałeś cichuteńko

bo stałeś się świetlikiem
co w lipcu jest latarnią
dla zagubionych świerszczy
i zakochanych ptaków

robaczku świętojański
co jak iskra
błyszczysz w trawie
nie znikaj
bo nie wiem
czy drugi raz
cię znajdę