Świat umiarających monad we mnie i poza mną

smutek mój umarł
pozostawiając tylko ciszę we mnie

jestem nieobecny,
(widok mojej nieobecności
wewnątrz)
a powinienem być

nie wierzę w nic
i nie mam potrzeby
by to wykrzyczeć

nie zdumiewa mnie nic -
to akt agonii

rzecz o świecie,
który kończy się
we mnie w ciszy

podczas gdy ja,
to już nie ktoś inny,
a ja,
który umarł