Dzięki miłości człowiek może rozwiązać generalny problem ludzkiego istnienia-przezwycięzyć uczucie samotnosci.
ERICH FROMM
jesteś
czasem wszechmocnej
nadziei adoptującej samotność
gloria słowa
miłość
celebruje stan wzajemności
rozdrapane pragnienia
budzą obrazy zbliżonych ciał
spragnionych siebie
jesteś
czasem namacalnych zmysłów
odnawiających relikty
przeszłości
oddalona bliskość nie traci
na swojej mocy powodując
odswieżenie cudzych aspiracji
pamięć oddala
problem osamotnienia
jesteś
dotykalnym czasem
istnienia
poza sobą
jesteś
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
1) "nadziei adoptującej samotność" - celowe? czy zaadoptowana samotność będzie nadal sobą? a przecież jest solą, bez niej nie byłoby smaku 2) "celebruje stan umysłowego uczucia/wzajemności" - może wystarczy samo "celebruje/ stan wzajemności"? albo tylko "celebruje wzajemność"? 3) "na swojej mocy powodując" proponuje bez "na swojej" 4) "niewłasnych" czy to celowe? bo chyba lepiej brzmi "cudzych" 5) "przywołane archiwa pamięci/ oddalają" - a może po prostu "pamięć oddala"? Jeśli nie odpowiada Ci ten sposób przekazywania opinii - powiedz to, proszę, OK? Pozdrawiam :)
report
...o.k.spróbuję uwzględnić 2,3 i 5 zobaczymy jak to/zabrzmi/,dzięki Aniu...,
report
kurczę jak ładnie, ciepło piszesz o miłości:))
report
...dzięki budlejko...,
report