rozczarowanie


Kupon odcięty
...kolejny
małych trumfów
ledwo cień
na tarczy niesiony
...nie poraz pierwszy
walka nie z nimi
o siebie-z sobą
mroki przeszłości
dzień zachmurzają
stygmaty wiary
nikną w popiele
...Feniksa?
kolejny dzień
żegnać czy witać?
złudne opoki
mamią wciąż
choć ręka
jak Herbertowskiej Nike
oparta o powietrze
tak chciałem ufać
-wierzyć
-darzyć uczuciem
małostkowości sztylet
i rany liżę
 

Hania
16 june 2012 at 08:27

"Tylko dajcie mu czas, Dajcie czasowi czas. (Zwólcie czarnym potoczyć się chmurom Po was przez nas i między ustami..." sted

report

piotr czerwonko
17 june 2012 at 02:11

Czy ten czas ma być dany mi jako autorowi dla dalszej pracy nad sobą,czy też odnosi sie do tresci wiersza?

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register