Poetry

dotykam ciszy
lecz ciszy w sobie nie mam
niewidoczną jest krainą
w niej hałasy wszystkie giną
krzyki milkną
płacz ustaje
a złość złością być przestaje

dotykam ciszy
i ciszy w sobie szukam
lecz we mnie jeszcze wiatru szum
i wichru dotyk
który też dotyczy mnie

dotykam ciszy
i ziarna jej rozsiewam
rozkwita dumnie
w mej duszy i w mym ciele
i będzie
mym najlepszym przyjacielem


/17.10.2007 Irmo/