2 september 2018

poetry

RENATA
RENATA

siostry

chciałąm być nią 
zawsze o stopień wyżej
skakała łapiąc królika

zostały popękane ściany
i na lustarch rysy
a my jak dwa końce patyka

niedopieszczeni twojej ręki tato
obsypujemy się błotem
w środku powstał grób

bosonoga - Gabriela Bartnicka
6 september 2018 at 21:17

Odczuwalne wierszydło. Pozdrawiam Autorkę!

report

Bogna Kurpiel
7 september 2018 at 07:45

Hmm - niedopieszczone - tak będzie lepiej. Wiersz pełen żalu, celne, bolące słowa. Serdecznie pozdrawiam:) .

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register