Nataniel Izaak Dyzma
ALL WORKS Poetry (5)
About me

Omamy

Ono tak stoi przede mną
Patrzy na mnie wciąż
Jego liście ze mnie rżną
Pragną mnie tknąć
Gałęzie do góry pną
Na mnie już chcą klnąć
I ciągnąć na samo dno
Świat wokół przestał mknąć
Ludzie wszyscy gdzieś gnają
A ja chce w to brnąć

Czym ja juz jestem?
Czy wciąż człowiekiem?
Czy moze stałem sie
-Tym drzewem.

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register