Coś czuję do pana, nie do końca wiem,
Czy mam mówić dalej?
Czy woli pan nie wiedzieć?
Zrozumiałe jak pan nie chce...
W dzieciństwie miałam problem ze zrozumieniem, co moje, a co nie.
Trochę jak z uczuciami.
Za to byłam dobra w łapaniu żab.
Tak mieliśmy rzekę pod domem.
Stąd też te żaby.
Nie, nie, nigdy nie zrobiłam im krzywdy.
Tylko trzymałam je długo w słoiku czasem, ale w porę wypuszczałam, tak myślę.
Już wie pan, o co mi chodzi.
Pan jak ta żaba.
To chce pan iść na kawę?
Często pan nic nie pojmuje/ tylko żabie stawia oczy/ księciem wcale się nie czuje/ i monolog wewnątrz toczy ;)
report