Daisy11
ALL WORKS Poetry (3)
About me

21 november 2026

poetry

Daisy11
Daisy11

Ławka

Idę na ławkę na wzgórzu przy ogrodzeniu.

W nocy nie rozpoznaję kształtów czy postaci.

Gdzieniegdzie odbijają się latarnie, ocieplają swym światłem lodowate twory.

Zamarzły już dawno pod skorupą wydarzeń.

Czy to my tam siedzimy?

To może być ktokolwiek przecież.

Oboje milczą.

Usta zamknął im mróz.

Wpatrzeni w siebie na długo przed zmierzchem.

Niedługo zapomną, co ich tam trzymało i odejdą w ciemność,

oboje za rękę,

równi sobie,

oświetleni latarniami

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register