Zmiana sposobu prezentacji
14 février 2003
´´le bonheur n´est rien d´autre que l´amour
seul amour est bonheur´´
Et
´´l’enfer - c´est les autres´´
Jean-Paul Sartre
HOW DOES THE OBSSESION BORN or THE RED ROSE or WHAT HAPPENS WHEN YOU MAKE LOVE or LE CHAUFFAGE HUMAIN
Je pensais récemment à une petite dérivation d´amour une toute petite déviation qui s´appelle l´obsssesssion
Pour ceux qui ne croient pas déjà pas en amour je vais vous donner un pure exemple comment un sentiment doux et innocent à la base se transforme en incontrôlable et hallucinant tourbillon genre diable tasmanien qui pousse chaque fois un peu plus près de ravage un pauvre victime dégénéré
Alors pour rester vérosimil je vous situe dans la situation
Quelqu´un qui intéressé par vous, arrive de très loin, vous, vous galérez pas possible,
Genre le père alcolo, la mère sur les médoc, vous là au milieu, en train de se dire ´´……
……. ``
Enfin, non, là, ca fait bien longtemps que vous ne vous dites plus grande chose
Donc quelqu´un ( je n´arrive toujours pas á opérer sur les prénoms de mes obsessions : ca sera surement pour faire semblant de les déjà bien oublier )
Quelqu´un vient
Exprès pour vous voir
Les préparatoires, vous n´y croyez pas trop (...)
--- full text ---
JUEGO DEL FUEGO
Dedicado a Didier Christian Jacques
Muy bien.
Primero tú, ven aquí, mi gatito desequilibrado con los ojos de esmeralda y garras debajo de almohadillas de tus patitas.
Eras sedoso, delicadamente afectuoso, deliciosamente dulce miau miau cariñito
Sospechosamente suavito.
Un día descubrí, que dejabas flotar las mariposas estas, sabes, del terciopelo, más allá de tu piel, más allá del horizonte , más allá de tus vivencias pasadas.
***
ENCUENTRO
Cuando te vi por la primera vez todavía añoraba mi ex, un informático belga residente en Yaoundé, Camerún. Uno de éstos que vienen a visitarte porque tienen un fin de semana libre pero tú pierdes la sensatez de las cosas. En fin. Estaba fracasada como un gato sin domicilio bajo la lluvia una tarde oscura de noviembre.
De apariencia él se parecía algo a ti, de allí, se inició el desarreglo de mi sentido común como un juego virtual de varias etapas.
Mírale, me dio sonrisa y hace mucho que no sonreí. El mismo aspecto extravagante y distraído, a lo despreocupado de manera exquisita y turbulenta.
Un petit aristocrat – un gatito aristócrata à la película de Walt Disney.
Me perturbaste contando todas tus intrigas audaces con demasiada precipitación.
Atrevido y desobediente parecía que pedías cosas y tenías (...)
--- full text ---
W otchłaniach Hadesu czyli pianino+osioł czyli awaria zegarków czyli wariacje na temat tak-zwanej-rzeczywistości
Ci, co schodzą do piekieł by potem dostąpić chwały i wrócić z nagrodą.
Mamy ich wielu. Bohaterowie. Prometeusz znalazł ogień, Orfeusz przechadza się po szatańskich czeluściach by uścisnąć Eurydykę. Mojżesz widzi ziemię obiecaną, a Chrystus Zbawiciel odchodzi w górę po przebyciu wielu cierpiń. Misja zostaje spełniona.
Mój bohater to młody meksykanin Juan , który mija się z misją i trafia do małego widmo-miasteczka w poszukiwaniu tatka.
Szybko doświadcza strachu. Próbuje uciec przed upiorami zmarłych ale się nie da. Umiera.
Co się dzieje dalej po śmierci? Proste jak sznurek. Ontologiczno-eskatologiczno-epistemiologiczna bajka.
Zmarłych ciała leżą grzecznie pod gruntem, a ich dusze szukają ukojenia w nawiedzaniu żywych, aby ci ich wybawili ( to jeszcze = tradycja błąkających się dusz meksykańskich) ale co zrobić z dychotomią. Świadomością duszy i świadomością ciała, a każda inna, każda robi coś innego.
Jak wiekszość dywagacji pośmiertnych śmiertelnym się to w głowie nie mieści.
Duchy się męczą, nie ma się ich co bać, a ciała leżą i narzekają że ich w kościach łamie, bo trumny gniją od wilgoci.
Continuum mortem, życie zaczyna się po śmierci, to właściwie jeden ciąg.
Myśli te same, to, czego (...)
--- full text ---
