Poetry

wspomnień niekończącą się łunę
tryskającą żółcią energii, radości
z fałszem dokładnie zaplątaną,
ciemnością i trwogą karmiącą,
oplata bezwiednie wokół szyi
zatrzymując 
na żądzy zapomnienia
gdzieś na krańcu
drżącej wargi
resztki zdań niedokończonych
 
gdybyś wiedział jak kochać
duszę moją i ciało..
 
myślała trwoniąc czas
gdy już miasto


- AiraM