Poezja

zatem tafla, rozprzestrzenia się na drobne blaski
oklaski mamy za nami, teraz ściana i powolne
kurczenie się w lipcowej duchocie, pospieszne

przeglądanie tomiszczy, jakiś dycio z kochanką, coś
tam honeta i zabawa trwa dalej chociaż już po
karnawale to obowiązkowa migawka z lotu

ptaka niebieski nieziemsko jest ten nieboskłon
w tym roku wszystko staje na głowie prawie, że
w przenośni to powiedziane zastane sprawy

wymarz jednym pociągnięciem kciuka
pstryk pstryk i po tafli

już na szczęście