Poezja

Docent co w świecie jest wielce sławny,
Temat wyłuszczał w światłej dyskusji,
Jak ważnym palec jest przeciwstawny,
Ileż on zdziałał dla ewolucji.
W chwalnej tyradzie na temat kciuka,
Powodów wiele podał z humorem,
Jak to odkryli on i nauka,
Że ewolucji  kciuk był motorem.
Na to bez żadnej bynajmniej skruchy,
Student, adwersarz owej tyrady.
na argumenty nie będąc  głuchy,
Wypalił mowę bez żadnej żenady:
„Racja docencie, pan prawdę prawi,
Życie bez kciuka było by niczym,
Bo z życia prawda jedna się jawi,
On jest motorem zdarzeń i przyczyn,
Jak uciążliwe i niewygodne,
Byłoby walczyć palcem serdecznym,
Z każdym klawiszem nad esemesem,
To by nie było wcale skutecznym”.
Docent zasępił się nad wywodem,
Już miał się ozwać, zganić studenta,
„Jednak” -  pomyślał – „wykład się udał,
Do adwersarzy dotarła puenta”.