dzisiaj

o świcie zrodziłem 
bogów
paru..

darczyńca

ja kain, kiedy nurzałem ewę w bólu bezbrzeżnym, wycisnąłem pierwszą łzę
przez co adama uczyniłem bondarczukiem
śród kauczukowych drzew zbudowałem domek z kart
i nazwałem go operą
opera omnia mea..

wczoraj

z tutejszej galaktyki gwiazda
narzygała mi na sandały
sam już nie wiem..

usta

gorzkie mi owoce
nie do wypicia
a muskania..

maska

wiele mam twarzy prawdziwych i jeszcze tę maskę reliktowych promieni 
fasadowego obrazu samego siebie
co młodością budowałem..

przejrzyj się

lekce sobie ważysz ócz moich lustra
krzywe dla ci one
zwierciadła..

wieczorem

gdy zdejmujesz znoszone myśli zakładam fedorę 
ona mi służy tylko
kiedy migocą..

jedenastowymiarowy

osobliwe są punkty barionowego łżeświata
ale i też czasoprzestrzeń
teatralnego szatniarza..

z pytań zasadniczych II

które dżinsy
będą nam
ostatnie..

łańcuch

a jeżeli to nie drogi ni rozdroża
lecz rozpostarte skrzydła
czynią nas więźniami..