Poetry

Leżysz obok mnie
Pustką spojrzenia
zataczając kręgi
Uśmiech zastygł
na twych bladych wargach
Bezwładny niczym
liść na wietrze…
   Myśli zamarły
   Dłonie straciły moc
   Słowa zgubiły drogę
Kołysze cię
miękkość jej ramion
Opuściłeś mnie
By zdążyć na
ostatni lot ku nicości
Łzy nie pozwalają
mi na sen
Tęsknota wyrywa
serce
Tak mi ciebie
brak
Puste łoże
Samotnie pita
kawa
Lustro ,w którym
nie widzę odbicia
I wspomnienia, te
przeklęte wspomnienia!!
Krążą w mych
żyłach niczym zaraza…
Nie ma ciebie…nie
ma!!
   Myśli zamarły
   Dłonie 
straciły moc
   Słowa zgubiły drogę
Szukasz mych ust
Wypatrujesz mej
sylwetki
Lecz wokół tylko
mgła i wiatr
I liry złowrogi
rechot
I pustka…i
pustka…