Poezja

pod osłoną gwiazd
krople deszczu gładzą moją twarz

zrzucam mój płaszcz
i spoglądam ze wzgórza

zwierciadło ludzkiej destrukcji

wiem , jestem Androidem

pod osłoną gwiazd
palą mnie
ludzkie łzy

a między drzewami
szepcze wiatr

,,czemu twoja dusza błąka sie po ciemnej ulicy
a serce utopiłeś w oceanie niemocy?''