Ostatnia ostateczność

Kiedy ucichnie
Ostatni smutny uśmiech
Kiedy ten, wszakże zwyczajny
Ciepły gest
Zastąpi metaliczny brzdęk
Wartościowych monet

Kiedy człowiek
W całej swej
Sztucznej mądrości
I naturalnej chciwości
Zrozumie, jaki popełnił błąd

Kiedy człowiek
Znajdzie w kałuży wieczności
Swoją własną kroplę
Zgniecie ją brudnymi palcami
Szkaradną przecież wolność

Kiedy człowiek
Przestanie zadawać pytania
I pozna wreszcie odpowiedź
Uniwersalną

Koniec