nie ma - Natali - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Natali
	ALL WORKS Poetry (100) Diary (2) Photography (20) Graphics (27) Postcards (12) Handmade (2) About me Friends (40)

22 november 2011

Natali

suszę lustro tuż przed świtem
ranek budzi rogate poduszki

wpełza w szkle odbity
promień łasi się
liże stopy
ogrzewa prześcieradło
prześwietla złudzenia

pocieranie skroni
nie wyleczy
ze skutków pożegnania

listopad już od września
czeka na listonosza

.

22 november 2011 at 18:02

ale patetyczny opis wstania, podjęcia ,,rzopy " z łóżka :))))

22 november 2011 at 18:07

dzięki za chwilę, może patetyczny/ alez trudno było dzisiaj podjąć ją z łóżka :)))

22 november 2011 at 18:03

przeczytałem raz, a potem drugi - połechtało moje skronie ;)

22 november 2011 at 18:08

dziękuję raz, a potem drugi :)))

22 november 2011 at 18:10

wyżęte? lustro? się gubię w takich "szorowaniach skroni" - miłego wieczoru Natali;)

22 november 2011 at 18:12

dzięki Michu:))) wzajemnie miłego :)) buźka

22 november 2011 at 18:13

zdałoby się popracopwać; wskażę Ci, Natali, miejsca, które wymagają przemyślenia; 1. wyżęte-spuchnięte; promień-zamiast zobojętniać-mógłby prześwietlać złudzenie ? (znika jedna zgłoska, i bardziej pasuje do złudzeń?) szorowanie-pożegnanie-okaleczenie--> no za dużo w jednej krótkiej cząstce rzeczowników odsłownych; to zabezpieczenie też jest na wyrost, bardziej ochroni; ale gdybyś zdecydowała się na rekonstrukcję, to przyjdą na pewno nowe słowa, czego Ci serdecznie życzę :) hey

22 november 2011 at 18:24

najbardziej za czas, bo drogi :))) dziękuję/ skoro piszesz,że zdałoby się, to popracuję :)))

22 november 2011 at 18:30

próbuję odgadnąć sensy ale już na początku potykam się o "spuchnięte poduszki" :) czy może to znaczyć "nieużywane"?

22 november 2011 at 18:55

od łez Aneczko :))) wierszyk przeznaczony pod topór, jeśli masz jakieś słowko, to poproszę:)) mam myśli, ale brak odpowiednich słów :))

22 november 2011 at 19:12

nie wpadłabym na to, że od łez :( bo przemoczone poduszki są raczej oklapnięte - może niepotrzebnie brnę w takie skojarzenia, ale muszę mieć jakiś klucz :) pomyślę jeszcze, nie spiesz się z toporem

22 november 2011 at 19:50

Jeszcze trochę tego Listopada zostało niestety, ale pomysł z listonoszem zacny:).

22 november 2011 at 21:30

dzięki Dal, zastanawia mnie, dlaczego psy nie znoszą listonoszy :)))

22 november 2011 at 21:10

Nie tnij, daj mu odsapnąć:))

22 november 2011 at 21:25

trochę zamieszałam tylko, tak, jak radził Wiese :))

Małgorzata Krupińska-Nowicka

22 november 2011 at 21:25

Widzę Natali, że wciąż boleśnie siedzą w tobie te skutki pożegnania...:)))

22 november 2011 at 22:19

rogate, dziękuję Małgosiu :)))

22 november 2011 at 21:32

Psy nie znoszą listonoszy ze względu na duże skórzane torby:))))

22 november 2011 at 22:48

listonosze właśnie tym się wyróżniają :)))

bosonoga - Gabriela Bartnicka

22 november 2011 at 22:44

Czytałam wcześniej :-) Korzystne zmiany poczyniłaś :-) Pozdrawiam :-)

22 november 2011 at 22:47

dzięki za czytanie :))) pozdrawiam :)

Anna Maria Magdalena

22 november 2011 at 23:26

:))

22 november 2011 at 23:31

dzięki Aniu za obecność :))

Leszek Lisiecki

23 november 2011 at 14:51

Hm... jeszcze raz tęsknota - bardzo na tak...

23 november 2011 at 15:29

tu nie utożsamiam się z nią - dzięki Leszku :)))

Leszek Lisiecki

23 november 2011 at 15:32

Mimo to nadal mi się podoba :))

23 november 2011 at 21:10

po zmianach lepiej :)

23 november 2011 at 21:17

cieszę się,że zaglądasz :)))

23 november 2011 at 21:13

zauroczyło:)

23 november 2011 at 21:18

dzięki Nesco :))) piękny awatar :))

25 november 2011 at 18:03

świetnie uchwycony brak ... bez szybkiego ratunku na pocieszenie ... a szkoda :))) pozdr. K.

25 november 2011 at 19:04

dzięki Kajus, pocieszenie przychodzi z takimi komentarzami :)))

Janusz Opyrchał

25 november 2011 at 18:59

Natali. Czekałem cierpliwie aż zakończysz szorowanie tego wiersza. I tak, teraz jest czysty jak tafla srebra. Bardzo mi się...

25 november 2011 at 19:06

Januszku ...mi się... bo jesteś :))) dziękuję

8 december 2011 at 08:28

:)) piękny wiersz o wielkiej nieobecności i tęsknocie. gratuluję.

9 december 2011 at 19:29

dziękuję Magdalko za czytanie :)))

Małgorzata Krupińska-Nowicka

9 december 2011 at 20:08

Hej, Natali, miło było znowu zajrzeć...:)

18 december 2011 at 18:55

dziękuję Małgosiu, miło Cię widzieć :)