Astrolabium

używam astrolabium, gdy żegluję nocą
w śnieniu przepływając przez cieśniny ciała

przeciążenie zwiększa poczucie bliskości
i królują mielizny, prawo przyciągania

napięte żagle wezbrane do granic
opływam miękko diuny; powracam do ciała

przebudzony, pamiętam jej imię, Urania
trzymała astrolabium, które mi przepadło

Mirka Szychowiak
27 may 2010 at 23:31

o, bardzo dobry tekst, Panie Wojtku. Przejrzysty. Nie mam w nim nic, co nie jest poezją.

report

Mirosław Ostrycharz
27 may 2010 at 23:35

Też mi się bardzo ten wiersz podoba. O żeglowaniu, o odkrywaniu dziewiczych wysp. :-) No, marzenie każdego chłopca. Pozdrawiam serdecznie.

report

Jarosław Trześniewski
16 june 2010 at 16:09

Wojtku bardzo na tak:):)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register