Idąc od bramy balansuję jak na linie
między ciałami
żywych
a światłami tamtych
W końcu grób:
jak zastawiony stół
przy nim ich i nasze
bardzo wciąż ziemskie
obcowanie.
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
mało słów, dużo przemyśleń...jakże obrazowo ujęte
report
Dziękuję.
report
światła, kwiaty to atrybuty naszego świata, wchodzimy w przestrzeń nie naszą, nie do końca wiedząc jak oni biesiadują
report
Tak jest. Czasem mam wrażenie, że świętując jak każe zwyczaj zagłuszamy nasze myśli o nich...
report
Coś w tym jest:)
report
Mam nadzieję :)
report
podchodzimy do bramy...
report
Nie wiem, to chyba ja szłam od bramy :)
report
oj to taki skrót myślowy:)) Zobaczyłem taką scenę. Jest brama rozdzielająca dwa światy, nasz i świat tych co odeszli. Raz do roku wszyscy z obu stron pchają się do niej aby choć popatrzeć...
report
Trafia do mnie najbardziej stwierdzenie: "bardzo wciąż ziemskie obcowanie"...
report
Dzięki.
report
wiesz, napisałabym "tamtych" zamiast "zmarłych"
report
Przemyślę to :)
report
Zmieniłam zgodnie z Twoją sugestią, teraz będę intensywnie i długo myśleć, czy to dobra zmiana. W moim przypadku proces myślenia musi trochę potrwać...
report
zajrzałam tu znowu :) nie wiem, jak Twoje przemyślenia? mnie się wydaje, że brzmi lepiej :)))
report
wiesz, na ten temat przewaznie powstaja banalki, a tu prosze malo slow i wsio powiedziane:)))) pomysl nad kom. Ani O: :)))
report
Dziękuję. Nie jestem pewna, czy zgadzam się z komentarzem Ani, ale na pewno pomyślę.
report
bardzo trafnie
report
Dzięki.
report
Aniu, chyba jednak miałaś rację.Brzmi zwięźlej i zgrabniej.
report
:)
report
wieczerza z duchami pod okiem sąsiadów
report
Żywych i umarłych.
report
bardzo wciąż ziemskie obcowanie - to mnie ujęło
report
Dziękuję :)
report