29 kwietnia 2016

poezja

supełek.z.mgnień
supełek.z.mgnień

Zrównania

Przerośnięte grusze nad rzeką przydają się nie tylko do fotografii,
dlatego Lucyna w każdy niedzielny poranek przychodzi wierzyć.
Nieważne, że pochylają się ku wodzie, jak powietrzne mosty.
Gdy bije dzwon, jej stopy przesuwają cień, rozrywając go od środka.

Liść opada, kręci się, mija już, niby przelatujące ptaki. Dźwięki
owczych dzwonków, gniazdo w pęknięciu kamienia.



z cyklu: o wychodzeniu na swoje

w coś i gdzieś trzeba wierzyć - plastyczne

zgłoś

sam53
1 maja 2016 o 09:50

podoba mi się ten obrazek z wieloznaczącą pointą :))

zgłoś

supełek.z.mgnień
1 maja 2016 o 12:44

W tym miejscu przestałam się spodziewać komentarzy, a tu taka miła odmiana. Dziękuję.

zgłoś

gabrysia cabaj
1 maja 2016 o 14:07

też czytałam ileś tam razy i nic nie wpisałam, bo nie wiadomo co...może za dużo metafor na tak krótki tekst (?)

zgłoś

supełek.z.mgnień
1 maja 2016 o 17:42

Przemetaforyzowany? A mnie się wydaje, że właściwie ich nie ma. Ale, może się nie znam (co bardzo możliwe).

zgłoś

Ananke
1 maja 2016 o 22:55

myślę, że tych metafor jest tu rzeczywiście dużo, czy za dużo ? chyba nie, jednak faktycznie czytanie tego tekstu wymaga dużego skupienia i uwagi właśnie przez to nagromadzenie metafor

zgłoś

gabrysia cabaj
2 maja 2016 o 09:16

no, jeżeli to jest tylko opis, to muszę przyznać, że nigdy nie spotkałam się z gruszami rosnącymi nad rzeką, bo grusze lubią piaszczyste podłoże ale suche - stąd czytam metaforycznie:)

zgłoś

supełek.z.mgnień
2 maja 2016 o 12:27

Cały cykl z założenia jest właśnie w takim klimacie (ja się w nim odnajduję, ale rozumiem, że nie wszyscy - na całe szczęście!). Co do grusz (nawet tych dziko rosnących), trochę wiem. Jednak wiem też, że nie tylko przyroda stawia przed sobą wyzwania. Będąc na jednych z najwyższych klifów Anglii, widziałam wierzbę, rosnącą przed samą krawędzią, właściwie nie powinno jej tam być, ponieważ była jedynym drzewem. Sporo już widziałam wędrując po świecie. Poza tym, lubię zdziwienia. Dziękuję, że ktoś tu zajrzał, że mogłam zostawić słowa. Pozdrawiam.

zgłoś

jeśli tylko
1 maja 2016 o 23:07

to widzę..

zgłoś

supełek.z.mgnień
2 maja 2016 o 12:27

Cieszy, że widzisz.

zgłoś

gabrysia cabaj
2 maja 2016 o 18:29

ja to widzę, słyszę i czuję..

zgłoś

supełek.z.mgnień
4 maja 2016 o 12:05

:)

zgłoś

mała_czarna
10 maja 2016 o 06:48

znalazłam w tych wersach miejsce dla siebie...

zgłoś

supełek.z.mgnień
10 maja 2016 o 11:11

To chyba dobrze?

zgłoś

mała_czarna
10 maja 2016 o 06:48

Miłego dnia

zgłoś

supełek.z.mgnień
10 maja 2016 o 11:11

Miłego i Tobie. (Fajnie, że znowu tu jesteś).

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się