4 november 2011

poetry

Alutka P
Alutka P

zagęszczenie

w rozpasaniu ogarniam całość
rozkulbaczony koń
żeby tylko skroń wytrzymała
podkowy pod oczami

dzwonią na jutro
piano - mów do mnie
jeszcze nie złorzeczę

wyrwiwiatr nie usiedzi na miejscu
będzie wznosić się i opadać
adieux

nie jestem głupia
chyba potrafię czytać
pomiędzy słowami hula wiatr

a myszom wyrastają kły
adieux wypowiedziałam
ziarenko ma swoją moc
mon chérie - adieux

Konrad Redus
4 november 2011 at 10:23

"żeby tylko skroń wytrzymała / podkowy pod oczami" - no właśnie

report

Alutka P
4 november 2011 at 12:31

Konradzie nie należy igrać z rozpasaniem:)

report

Konrad Redus
4 november 2011 at 12:51

jeśli chcesz sprawdzić swoje człowieczeństwo, musisz igrać ze wszystkim

report

ike
5 november 2011 at 17:16

nie jesteś głupia :) piękne, (m)Alutko

report

Alutka P
5 november 2011 at 19:53

a to wcale nie cieszy - głuptasom łatwiej

report

Jarosław Trześniewski
5 november 2011 at 20:00

Oj zagęszcza sie ale pomimo tego- ziarenko ma swoja moc. Trafia.

report

Małgorzata Krupińska-Nowicka
5 november 2011 at 20:17

Odbieram to trochę jak senne majaki. Tyle tu nierealności. Zgadzam się z Jarosławem T.

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register