1 december 2011

poetry

PatrycjaŻurek
PatrycjaŻurek

Wietrzny dzień

W wietrzny dzień przebite krwią ręce

Gdzieś niedaleko mała mogiła
wśród krzyży

Drzewa szumiące tak jak gdyby nigdy nic
a one przecież widzą tak mało!

Wokoło mnie wietrzny dzień
gdzie wszystko jednak normalne ale jakby inne

Nawet krzyż ma swój cień!

Kajus
2 december 2011 at 09:30

wszystko rzuca cień Patrycjo ... najważniejszy jest jednak ten, który jak żywy pozostaje w pamięci :))) pozdr. K

report

PatrycjaŻurek
2 december 2011 at 13:27

o to właśnie chodziło. wszystko ma cień. Pozdrawiam :)

report

An - Anna Awsiukiewicz
2 december 2011 at 09:34

:)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register