metamorfozą

poddając transformacji dotychczas
przyszłe otwieram szeroko

oczami ramion
pieszczę przemienione
nieosiągalnymi wyłuskując ziarna z niemożliwych

by szczęśliwie

znów odzyskało chwile
a całe za i przeciw przebiegło bezboleśnie

kiedy już kalejdoskop nowego
poskłada szalone w jedną całość
i zmieni trwać w zaufanie

pożądanie
zagotowane w warze własnych doznań
odda nadzieję
a pragnienia sięgną zenitu

wtedy dopiero zmysłowe razem
przytuli nasze jesteśmy