Ciekawy zabieg, Marku. I ciekawe, ale w tej monotematyce i licznych powtórzeniach jest coś, co nie tylko każe przeczytać do końca. ;) Ja odnalazłam klimat tego - "… już teraz powinienem się zatrzymać i całym sobą, choć jestem sam, powstrzymać ten pochód zaleństwa, szaleństwa i niewinności, szaleństwa i żądz, żądz i kłamstw, ale jeszcze nie mam dość sił, aby przeciwstawić się moim nadziejom i pragnieniom, szukałem źródła i znalazłem je zatrute, szukałem ucieczki od samego siebie i w tej ucieczce, w ucieczce od siebie, od siebie oderwać się nie mogę..." - to Jerzy Andrzejewski - Bramy raju. ;) I nie to, że treść podobna. Podobny jest rytm. Poza tym także villanella przyszła mi na myśl - jej powtarzalność. Słowem - dla mnie jest wiersz. :) Dobrego :)

report