ALL WORKS Poetry (9)
About me

28 december 2011

poetry

amnesja
amnesja

reżyserka

na środku pokoju krzesło
siedzi bezusty człowiek. obok poeta
intrygant

człowiek wstaje
przeciąga się w milczeniu. poeta
krzyczy

musisz wyjść
poza fakty. załamanie
i odrodzenie

człowiek nie staje się twórcą
z dnia na dzień
twórca też był kiedyś człowiekiem

na elektronicznych wysypiskach
serce to zabobon

Al.
28 december 2011 at 10:21

Niesamowite... Bardzo obrazowe... dopatrzyłem się pewnego ciekawego założenia, które również popieram: artystą się rodzisz i przez sztukę stajesz się człowiekiem, a nie odwrotnie... artysta i człowiek - teza, człowiek i artysta- antyteza... a w Twoim tekście mamy odpowiedz na syntezę :) Puenta jak dla mnie trochę oderwana od kontekstu, ale właśnie to oderwanie sprawia, że ten tekst mocno trafia ! :) Pozdrawiam !

report

Kajus
28 december 2011 at 10:25

:)))

report

Rafał Muszer
10 june 2012 at 05:58

serce to bonbon

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register