23 september 2011

poetry

kim167
kim167

przyjdź..

Przyjdź
choć na chwilę
uśmiechnij się
i weź w swoje ręce
me dłonie
Przytul mnie mocno,
tak mocno jak tylko potrafisz..
i bądź..
Bądź przy mnie..

Może jestem
z porcelany
kruszę się
kiedy spadam
na ziemię
klej
już dawno
nie pomaga
cała się sypię

nie myśl
że musisz kłamać
by mnie chronić
to gorsze
niż wszystko
co do tej pory
przeżyliśmy.

Szel
23 september 2011 at 23:03

wez Krzysiu 'moje dlonie' i wiesz co...wszyscy krytycy nie nie cierpia w wierszach trzykropkow...ja bardzo je lubie:)))

report

Emma B.
6 october 2011 at 12:17

niby banalne i temat wyprzytulany, ale tyle tu ciekawych porównań i skojarzeń

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register