Magdala

   

11 february 2012

Bo każdy jest najlepszy

listy niewysłane (latem)

wtorek drugi

A wiesz, Maciej Zembaty nie żyje. Za wcześnie. Wychowałam się na „Rodzinie Poszepszyńskich. Rodzinie, jakich wiele, poznacie ją na co dzień, poznacie ją w niedzielę…”. Dziadek Jacek mnie wzruszał, Maurycy fascynował, zwłaszcza głosem, akcja okołodziadkowa – bawiła. A panna Inga – staruszka o niebywale rozbuchanym erotyzmie i apetycie na dziadka Jacka staje się coraz bliższa! Widziałam koncert piosenek Cohena w tłumaczeniu i wykonaniu Zembatego. Był wyjątkowo brzydkim mężczyzną. Ta jego zachwycająca brzydota i niebywały głos nauczyły mnie, że facet nie musi być piękny, żeby być pięknym. Miałam kilkanaście lat i było to wtedy odkrycie prawdy życiowej – jednej z wielu.  Maciej był oszałamiająco przystojny w porównaniu ze swoim bratem - profesorem anatomii (rehabilitacji) ze szkoły w Konstancinie przy szpitalu rehabilitacyjnym. Ten brat – Katem zwany przez swoich studentów, pastwił się nad nimi na wykładach i zajęciach z anatomii. Pamiętam, jak mój, rok starszy prawiebrat uczył się na mnie budowy szkieletu. Nie sprawiało mu to specjalnej trudności, gdyż moja podniecająca chudość pozwała na empirię medyczną. A ja miałam straszne łaskotki i… nie było łatwo, acz bardzo wesoło. Sławek zaliczył szkielet u Zembatego na trzy – i to była najwyższa ocena tego dnia. Opowiadał, że jeśli ktoś pomylił jakąś kość, albo zapomniał jej nazwę, prof. Zembaty rysował długopisem na ciele delikwenta daną część szkieletu – bez względu na to, czy znajdowała się ona w dłoni, lędźwiach, udzie, przedramieniu, czy stopie. Jak widać obaj bracia mieli zmysłowe, acz upiorne poczucie humoru.

Darek - chłopak z liceum, obecnie mąż (od 25 lat) mojej koleżanki z ławki gadał Zembatym. Gadał ITR-em. Pamiętasz, to był styl wyróżniający, niekoniecznie zrozumiały dla wszystkich, a właściwie zrozumiały dla niewielu. Potrafiliśmy oboje rozmawiać Janczarskim, Zembatym, Czubaszek, Koftą, Fridmanem, Stanisławskim - godzinami. Nieprzytomnie wkurzało to moją racjonalną koleżankę o zupełnie innych preferencjach estetycznych, która nie rozumiała, o czym i dlaczego gadamy od rzeczy, pękając przy tym ze śmiechu.  A jednak to ją poślubił Darek - chłopak z liceum. Czasami myślę, że stuprocentowe porozumienie z mężczyzną jest na tyle demaskacyjne(ujące), że niedopuszczalne w związku. Co jeszcze kojarzy mi się z Zembatym?
Maciej – chłopak z pierwszej licealnej – ten od 250 moich portretów w ołówku. Gdyby wtedy przyjechał nad morze na wakacje, moje życie erotyczne zaczęłoby się o wiele, wiele za wcześnie.

To znamienne, jakie skojarzenia spowodowała ta śmierć. Ciekawe, czy byłby zadowolony. Maciej Zembaty.

 print

number of comments: 31 | rating: 0/19 | report | add to favorite