żelazko

zdeformowana dusza
wyjmowana i wkładana
podgrzewana i schładzana
nie mieści się w korpusie

nie warto węgli wzruszać
z szacunku dla przebrzmiałej treści
ciało zduszą pośród miału
wartko oddadzą diabłu
z duszą

do zobaczenia w maglu
skarbie
po diable przyjdzie nagle
olśnienie

wyżymanie na ekranie
prasowanie na scenie

zmień mnie
słońce
nic nie jest gorące
niezmiennie

Michał
22 may 2011 at 13:41

się zamyśliłem nawet)

report

Kasiaballou vel Taki Tytoń
22 may 2011 at 15:38

ten też pamiętam :)

report

Darek i Mania
22 may 2011 at 16:47

trochę tu zabawy słowem i jego znaczeniem ale to wszystko przemyślane -metafory rozmyślające nad duszą zamknięte w żelazku (żyjącym )-piękny wiersz, ciekawie prowadzony temat i filozofia ostatnia zwrotka zostaje u czytelnika jako początek własnej refleksji --bardzo dobry wiersz jak dla mnie (ale ja nie jestem znawcą i krytykiem a tylko zwykłym czytelnikiem )

report

Jarosław Jabrzemski
22 may 2011 at 17:15

Bardzo mi miło! Pięknie dziękuję wszystkim, którzy zechcieli się pochylić i zostawić komentarz.

report

Withkacy
22 may 2011 at 17:18

Spodobał mi się, wzbudził we mnie wiele refleksji.

report

Miladora
12 september 2011 at 21:38

Oj, we mnie też wzbudził, JJ. Nie miałam pojęcia, że jest taki wiersz - chyba mnie wtedy jeszcze nie było na Trumlu... Ale ciekawe, jak podobnymi ścieżkami chodzą czasem ludzkie myśli. Buziaki, Bracie. :D

report

Alutka P
13 september 2011 at 07:03

buź

report

Jarosław Jabrzemski
13 september 2011 at 19:32

Buziaki Dziewczęta! :) Dziękuję!

report

An - Anna Awsiukiewicz
13 september 2011 at 19:41

Daje do myślenia:)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register