To zbyt trudne

wrzucam wszystkie słowa do kąta
zbyteczne doznanie wyproszonego spokoju

odliczam zera
potem szukam kolorów
na tym kamieniu co milczy od zawsze
ale usiąść mogę

poczekam na długość zastanowienia
dla kogo wisi obraz w środkowym pokoju
i lustro w które nikt nie zagląda

ścieram makijaż z twarzy
brak barwy
przeważnie znika jak otwieram oczy

piszę list
tylko kartek już nie mam