20 january 2012

poetry

Teresa Tomys
Teresa Tomys

Wierzę

bez mojego udziału
dzień jest dniem
kiedy czas wykreśli z pamięci
odgłos kroków i twoje słowa

wyprostuję plecy zdejmę maskę
lata zabite zapomnę
poczuję przebudzenie

powoli będę rozpuszczać
instant dobrego – bo przecież było
z gotowym sercem
pójdę w całkiem nowe
……………………….
jeszcze zobaczę błękit

milena
20 january 2012 at 19:34

bez "bo"; pozdrawiam :)

report

Ania Ostrowska
20 january 2012 at 19:59

wiesz Tereso, ja zostawiłabym tylko pierwszą strofę, albo jeśli czujesz, że koniecznie musi być dłużej tylko tę pierwszą bez zmian. Pozdrawiam :)

report

Teresa Tomys
20 january 2012 at 21:17

Aniu nie zrozumiałam Twojej podpowiedzi.

report

Ania Ostrowska
20 january 2012 at 21:27

może więc tak: w moim odczuciu w pierwszej strofie jest już kondensat treści i pozostałych dwóch strof, wydaje mi się, że one nie wnoszą wiele a tylko "rozcieńczają" myśl. Ale to tylko moje zdanie, bo ja lubię krótkie formy.

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register