zwiastun - JoT Eff - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	JoT Eff
	ALL WORKS Poetry (99) Prose (10) Diary (3) Photography (4) About me Friends (26)

21 november 2011

JoT Eff

tuż przed zaczyna się ziębnąć, aż do oddzielenia
mięśni od dwustu sześciu kosteczek. masz wrażenie,
że kowadełko, strzemiączko, młoteczek wracają
do łuków skrzelowych, ale nie słyszysz plusków
wód płodowych, wewnętrznych głosów, pisków,
ani sprzężeń - absolutnie nic - cisza.
nie widzisz światła, tunelu i żadnego filmu
jak babcia stawia przed tobą na ganku kakao,
rodzisz dziecko, czy kolejny raz wychodzisz za mąż,
widzisz pogłębiającą się ciemność.

padłeś - powstań, wstajesz, jesteś w tym samym miejscu,
ja akurat w Düsseldorfie na starym mieście, nie było mnie
zaledwie minutę, uklękłam i nie reagowałam,
przechodnie zrobili kółeczko, pytali, czy wezwać karetkę,
ale miałam tylko wilgotne spodnie, chyba się posikałam.

zmartwychwstałam i czuję się lepiej niż przed reklamą
śmierci. jak dziecko mam stłuczone kolana.

21 november 2011 at 18:51

Joasiu aż gęsiej skóry dostałem... poczułem ten chłód, wzruszający wiersz ps. malutka literówka się wkradła - ja też to mam. Pozdrawiam serdecznie i cieeepło :)

22 november 2011 at 11:46

zaraz poszukam tej literówki - dziękuję Robercie.

22 november 2011 at 11:54

chodziło o "kolejny" i brak "o" - jęśli tak - to już poprawione.

21 november 2011 at 18:58

kolejny* wiersz, który da się lubić i to po pierwszym czytaniu :))

22 november 2011 at 11:52

Darku, Ciebie zawsze miło widzieć pod wierszem, kiedy Cię nie ma zastanawiam się, jak to? Czyżbym już nie trafiała w gust mojego najwierniejszego czytelnika? Dziękuję, że jesteś.

24 november 2011 at 01:35

oj jestem zarumieniony i chowam się w poduszkę z wierszem ;)

24 november 2011 at 14:51

mam nadzieję, że z innym, z tym lepiej nie zasypiać.

Małgorzata Krupińska-Nowicka

21 november 2011 at 22:21

Wstrząsający.

22 november 2011 at 11:50

może coś wkleję dla równowagi o zielonych papużkach, bo wróciły pod moje okna na dwie, dorodne akacje, są takie śliczne, w najpiękniejszym odcieniu zieleni i skrzeczą od rana. Pozdrawiam Pani Małgosiu. Dziękuję za czytanie.

21 november 2011 at 22:30

Mocno i dogłębnie. Pozdrawiam.

22 november 2011 at 11:51

Inaczej o takich doświadczeniach pisać się nie da. Również pozdrawiam i dziękuję.

21 november 2011 at 23:04

gdy napisalem Tobie jeden jedyny komentarz, byl pozytywny ale wiersz zniknal, wybacz juz nie pisze

22 november 2011 at 11:46

Drogi Bazyliszku, mogę Ci zaręczyć, że wiersz nie zniknął z powodu Twojego pozytywnego komentarza, chociaż nie wiem, który to był wiersz, bo nie wszystkie wykasowałam sobie ja.

22 november 2011 at 13:54

Podobaśka :)

22 november 2011 at 14:09

tnx:)

oczy jak pustynia

27 november 2011 at 15:03

prosty w przekazie a przekonuje. i chyba o to chodzi;-)