Dorotka - JoT Eff - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	JoT Eff
	ALL WORKS Poetry (99) Prose (10) Diary (3) Photography (4) About me Friends (26)

8 june 2011

JoT Eff

Nie wiem, jak to jest stracić mamę w szóstej klasie
i dziewictwo na klatce schodowej z żołnierzem.
Mieć brzuch i nie mieć dziecka.

Wiem, jak to jest zdążyć przed gniewem.
Zamknąć się w łazience. Leżeć. Na posadzce.
Nadsłuchiwać, czy udało się uciec matce.

Nawijam włosy na różowe wałki, by rano potrząsać
loczkami, jak ty. Dwa aniołki z pierwszej ławki.
Nie brakuje nam skrzydeł.

Wznosimy się ponad wszystkich, z którymi przyszło,
czy nie przyszło, nam mieszkać. Codziennie,
aż do zmierzchu.

Bywa, że spotykamy się na cmentarzu. Odwracamy
twarze w przeciwne strony świata. Nie lubimy siebie,
gdy każda odnawia przeszłość.

Już nie dowiem się; jak traci się matkę w szóstej klasie,
dziewictwo na klatce schodowej z żołnierzem.
Mieć brzuch i nie mieć dziecka.

Ty wiesz; jak to jest być szybką. Zamknąć się w łazience.
Leżeć. Mam jeszcze wosk w skrzydłach. Ty nie
musisz nadal skręcać włosów.

grażyna koszewska

8 june 2011 at 14:23

bardzo na TAK

8 june 2011 at 14:23

Rewelacja! Tylko w . strofie literówka: "Nawijam włosy na różowe walki*..." POZDRAWIAM :)

8 june 2011 at 14:27

Bardzo dziękuję, dziewczyny. Ja za te literówki jestem bardzo wdzięczna!

8 june 2011 at 14:27

Mam słabość do tych, Twoich wierszy.

8 june 2011 at 14:28

jeszcze raz się zaloguję, chociaż już muszę znikać. To bardzo miłe Witku. Dziękuję.

8 june 2011 at 16:47

podoba mi się, bardzo. ale czy konieczne jest nawiązanie bezpośrednie w tekście do Ikara, w tytule już jest ?

Kasiaballou vel Taki Tytoń

8 june 2011 at 18:25

podoba mi się.

8 june 2011 at 18:58

Nie mam jeszcze pewności, czy to ostateczna wersja, przyglądam się. Lubię za to Trumla, ze można się przyglądać w oryginale. Bardzo Wam pięknie dziękuję za czytanie. Podobno są jakieś trudności w zamieszczaniu komentarzy?

8 june 2011 at 19:02

No jak zwykle z klasą. Przyjemnie się przy tobie zamyślić, nawet w takim smutku. "Mieć brzuch i nie mieć dziecka." - najbardziej mi zostało.

8 june 2011 at 21:52

Nie dziwię się - to najmocniejszy wers "Dorotki". Dziękuję Nesco.

8 june 2011 at 21:20

Bardzo. Czytam i czytam. :))

8 june 2011 at 21:51

dziękuję.

Jarosław Jabrzemski

8 june 2011 at 21:26

Lubię, choć poprzestałbym na czterech strofoidach. Pozdrawiam serdecznie

8 june 2011 at 21:51

Tak, bardzo staram się nie przegadywać, bardzo często rezygnuję z tylu faktów, ile nawet trudno sobie wyobrazić. Tnę i tnę. Powinna pisać prozę, a ciągle ciągnie mnie do wiersza. Lubię jego stroficzność, wersyfikacje, daje więcej możliwości niż proza, ale i tak jak widać ciągle, ciągle za dużo słów.

10 june 2011 at 14:37

a mnie ciagnie do prozy ale nie potrafie, mam pol dysku jakichs krotkich form ale jak je czytam to mi siebie zal troszke;p ani twoim wierszom ani prozie nie da sie nic zarzucic, i nie uwazam ze ten tekst jest przegadany:*

10 june 2011 at 14:57

To dobrze, że tak nie uważasz Nesco - cenię Twoją opinię. Widzisz, myślę, że mamy ten sam problem z prozą - jesteśmy leniwe, dlatego wiersze nam lepiej wychodzą, ze względu na krótką formę. Ale co tu dużo gadać i tak piszemy je prozą :)

10 june 2011 at 22:45

etam siódemka wygląda lepiej i dłużej się oko cieszy przy czytaniu :) i za to lubię te twoje pisanie, bo nawet jak tniesz to i tak to coś zostaje -kształt i masa poetycka w odróżnieniu od gołych szkieletów " współczesnych poetów " którzy prześcigają się jak tu napisać by nikt nic nie zrozumiał ;)

10 june 2011 at 08:45

chyba: "nasłuchiwać" ? pozdrawiam.

10 june 2011 at 09:31

chyba, czy na pewno?

19 april 2013 at 09:13

piękny i smutny wiersz. znaleźć wspólny mianownik dla tych dwóch przymiotników to nie lada sztuka. Tobie Joasiu się udało. jestem pod wrażeniem. idę szukać i czytać dalej