21 december 2010

poetry

Krzysztof Piątek
Krzysztof Piątek

Gwiazdka z nieba.

Tak odległa a świeci tak jasno.
Innych nie widać, całe rozjaśnia niebo.
Pojęcie piękna w niej jest zawarte,
marzenie spełnione i tworzy wciąż nowe.

Tak niedostępna, ręce za krótkie,
to pragnienie spełnia wyobraźna.
Czas leci a oczekiwanie trudne,
lecz warto czekać bo znów mi spadnie.

Moja gwiazdka życia, z nieba upragniona.
Spadłaś jak grom,
teraz zajmujesz ,
mego serca tron.

Laura Calvados
21 december 2010 at 18:19

przezabawne. brzmi jak wierszyk ułożony przez pilną, ambitną dziewczynkę w wieku ok. 9 lat. to wrażliwość i leksyka małego dziecka...

report

stateless
21 december 2010 at 18:39

miękki wiersz

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register