Huśtawka - gabrysia cabaj - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	gabrysia cabaj
	ALL WORKS Poetry (317) Diary (100) Photography (24) Postcards (6) About me Friends (62)

12 january 2012

gabrysia cabaj

Wznieść się nie mam już siły;
i nie kwestią nogi, ramiona, czy wiek,
lecz pewnego rodzaju równoważnia myśli,
którym wygodnie przy leciutkim wietrze.

Jeden z poetów napisał, że nie można
kochać bez piany przerażenia
i to nie chce wyjść z głowy -

przypomina dzieciństwo,
ogródek jordanowski,
huśtawkę w kształcie metalowej łódki,
gdy przy ruchu z góry w dół
żołądek nieznośnie kurczył się,
niwecząc spontaniczną radość;

więc mówię: lepsza miłość spokojna,
która niczego nie chce, nie pokłada nadziei;

podaje kwiaty milczenia jak wieczne życie.

.

12 january 2012 at 11:16

przewrotnie o miłości :)) piękny wiersz Gabrysiu :)

12 january 2012 at 19:21

bo miłość niejedno ma imię, Natali:)

12 january 2012 at 11:21

pięknie, lekko, brawo

12 january 2012 at 19:22

Marzenko! :)*

12 january 2012 at 11:23

wielkie tak :)))

12 january 2012 at 19:22

nie spodziewałam się, Kajus - heh:))

12 january 2012 at 15:18

Subtelnie pohuśtałaś uczuciami ! Piękne! :)

12 january 2012 at 19:35

może trochę bujam, Al:)))D

12 january 2012 at 17:17

chociaz zrobilo mi sie jakos smutno, nie zaluje czytania:))))

12 january 2012 at 19:36

nie smutamy się, Bazyliszku, tylko uśmiechamy:)

12 january 2012 at 19:43

myszka mi się zacina - pada u mnie i wieje...co to ja chciałam - eh....

12 january 2012 at 19:49

kiedyś latem chodzę po podwórku i tak patrzę, a z komina czarny dym wali....zastanawiałam się, kto jest taki głupi, żeby palić w centralnym kiedy na dworzu jest plus trzydzieści. dopiero gdy przyszłam do domu, to stwierdziłam, że spaliły się powidła z pierwszych śliwek. zapomniałam:))

12 january 2012 at 20:03

he he :))D - niedawno coś zaczęło wybuchać w kuchni...myślałam: petardy? a to jajka na miękko nastawiłam i oblepiły wszystko wokół:))

12 january 2012 at 20:12

siedziałam na kompie, a tam czas najszybciej leci:))

12 january 2012 at 20:17

:))

12 january 2012 at 20:36

Piękny -- faktycznie miłość nie jedno ma imię, ale czy to daje szczęście?

13 january 2012 at 09:50

nie wiem - może suma małych szczęść jest mniej destruktywna niż wielki wybuch, mirko:))

12 january 2012 at 21:05

Miłość która niczego nie chce, nie pokłada nadziei, to jeszcze miłość? Czy tylko przywiązanie?

13 january 2012 at 09:56

och, Aniu - żebym to ja wiedziała...

Małgorzata Krupińska-Nowicka

12 january 2012 at 22:46

Pięknie! Gratuluję, Gab :)

13 january 2012 at 10:04

dziękuję! Małgorzato:)

Leszek Lisiecki

13 january 2012 at 00:32

"więc mówię: lepsza miłość spokojna, która niczego nie chce, nie pokłada nadziei; " - dzisiaj bardzo mi to pasuje chociaż całość świetna - niemal każdy wers wbija w zadumę nad przeszłością i... hm... może tam zostanę...

13 january 2012 at 10:06

Leszku!!! w ogródku jordanowskim???:)))

Leszek Lisiecki

13 january 2012 at 14:35

Ależ masz pomysły! W jakim ogródku? Chociaż to życie to faktycznie nawet nie ogródek a ogród jordanowski a najwięcej w nim huśtawek...

13 january 2012 at 16:00

Podaje kwiaty miłości :)

13 january 2012 at 16:07

jak świeże wiśnie, Leszku:))*

14 january 2012 at 09:28

a Maria Czubaszek w książce "Każdy szczyt ma swój czubaszek" napisała: "...miłość jest przereklamowana..."

14 january 2012 at 11:33

ona jest taka stara, nawet chyba starsza od siebie, więc wie co mówi, ezo:)))

Małgorzata Krupińska-Nowicka

14 january 2012 at 09:47

Tęsknota za miłością prawdziwą... Trochę jak ze słów św. Pawła... :)

14 january 2012 at 11:34

zauważyłaś, Małgorzato...