Stan - gabrysia cabaj - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	gabrysia cabaj
	ALL WORKS Poetry (317) Diary (100) Photography (24) Postcards (6) About me Friends (62)

13 december 2011

gabrysia cabaj

Trzydzieści lat temu byłam gruba jak Berta, termin
na połowę stycznia, mrozy pieruńskie, a nie mogłam
dopiąć płaszcza z beżowego flauszu, nie mówiąc już
o tureckim kożuchu, który dostałam ledwie rok
wcześniej na okoliczność urodzenie córki.

Jeszcze mój Janek przyjechał od mleka taki jakiś
niezadowolony, bo w piekarni nie chcieli sprzedać
mleczarkowi tyle chlebów, ile potrzebowali sąsiedzi.
Sklepowa pyskowała, ludzie w kolejce patrzyli na niego
wilkiem i nawet warczeli.

On po ojcu zawsze taki akuratny, a nie lubił
przed nikim świecić oczami i się tłumaczyć.

Patrzyliśmy w telewizor marki Rubin i dreszcze
nam chodziły po plecach z tej poważnej mowy wron,
ale najbardziej wrył mi się w pamięć jeden pan
od wiadomości: młody był, w zielonym, wojskowym
mundurze.

Ostał się do dzisiaj - posiwiał, wydorodniał.
Wyspecjalizowany w naprawdę dobrej muzyce.

.

13 december 2011 at 20:25

tak Gabrysiu, tak

13 december 2011 at 21:44

:)

13 december 2011 at 20:32

mamy dzieci w jednym wieku (11.09!) :D "to najgorszy, najbardziej rozedrgany rocznik dzieci, jakie do tej pory miałam" - powiedziała wychowawczyni przedszkolna 3letniej Marty :)) a stan wojenny? bałam się o mój "Brzuch". a o mnie moi najbliżsi. :) teraz jestem szczęśliwa, choć nieusatysfakcjonowana :))))) buziaki!!!!!!!

13 december 2011 at 20:39

mamy dzieci w jednym wieku (11.04!) :D "to najgorszy, najbardziej rozedrgany rocznik dzieci, jakie do tej pory miałam" - powiedziała wychowawczyni przedszkolna 3letniej Marty :)) a stan wojenny? bałam się o mój "Brzuch". a o mnie moi najbliżsi. :) teraz jestem szczęśliwa, choć nieusatysfakcjonowana :))))) buziaki!!!!!!!

13 december 2011 at 21:07

przykro mi Gabrysiu, napisałam długi komentarz, ale zniknął :D jak 30 lat temu znikało. w skrócie: Marta - ur. 11.04 1982 :))) a więc ten STAN nie był mi obcy! :)))))))

13 december 2011 at 21:47

ten stan, Magdalo i jeszcze inne stany (w nawiasie można dodać, że wyż demograficzny był wynikiem częstych wyłączeń prądu:))

13 december 2011 at 21:31

nie tylko ten jeden się wyspecjalizował, oni wszyscy mają się dobrze włącznie ze swoimi latoroślami:))

13 december 2011 at 21:48

latorośle, winne grona? budlejo:)))

14 december 2011 at 20:32

noo...a społeczeństwo podzielone na większą połowę i mniejszą, MM:))

13 december 2011 at 22:16

I z jednej strony i z drugiej strony niektórzy wydorodniali.;))

14 december 2011 at 08:53

Dal - a jeszcze inni zeszli na psy:))

13 december 2011 at 23:14

dobrze znów Cie poczytać, Gabrysiu, brakowało mi Twojego stylu pisania. Pozdrawiam serdecznie :)

14 december 2011 at 08:56

heh, Aniu - tak wyskoczyłam z tekstem przy okazji:)

14 december 2011 at 12:05

rewelacja! dobrze skrojony kawałek historii... pozdrawiam.

14 december 2011 at 19:50

dzięki, Agnieszko N. - teraz bardziej jestem czytelniczką niż autorką tekstów, ale, jak widać, czasem coś się tam bąknie od siebie - miłego Ci:)

bosonoga - Gabriela Bartnicka

14 december 2011 at 20:11

Bardzo, bardzo udany! I ten język taki...autentyczny. Pozdrawiam imienniczkę :-)

14 december 2011 at 20:17

dzięki, G. - miłego wieczoru*

14 december 2011 at 20:36

Żeby tylko na psy, na koty też, bo drą się upierdliwie i to nie tylko w marcu;))))

14 december 2011 at 20:37

:))

18 december 2011 at 13:34

tak Gabrysiu!! dla zjadaczy chleba najwieksza wladza w tamtych czasach byly ekspedientki, a najgorsze z tego wszystkiego bylo to ze nikt ich z tych naszych karteczek nie rozliczal:(