Łupanie orzechów - gabrysia cabaj - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	gabrysia cabaj
	ALL WORKS Poetry (317) Diary (100) Photography (24) Postcards (6) About me Friends (62)

9 december 2011

gabrysia cabaj

Łupanie orzechów

zeszła z góry w dżinsach i wełnianej sukience
był wieczór za oknem w kuchni mleczne światło
przytuliła się do mnie tak jak było dawniej
więc głaskałam ją długo po mechatym ramieniu

w koszyku z wikliny ubywało orzechów
przybywało ziaren w misce z porcelany
dużo jest pustych albo zdjętych pleśnią
z niektórych czarne próchno te nie mają serca

ich skorupy pękają na drobne kawałki
w połączeniu z wydaniem resztki głuchym dźwiękiem
wybiera te białe z których zdjęłam skórkę
ja wybieram ciemne jasne są na święta

.

9 december 2011 at 10:30

jestem tam. :)) dobrego, najlepszego.

9 december 2011 at 10:34

dziękuję, Magdalo*

9 december 2011 at 10:37

te święta niepokoją bardzo, ale wiersze z nimi już mniej można tęsknić za czymś i wcale nie musieć tego mieć..dobrego spokojnego dnia Gabrysiu :* :)

Jarosław Trześniewski

9 december 2011 at 12:56

Tak:))

9 december 2011 at 13:03

bardzo przyjemny sugestywny obraz, który nawet swoje zapachy posiada... i chwała ci za niedopowiedzenia. jak ja kocham poetów, którzy nie uważają swoich czytelników za debili... dzięki! :)

Kasiaballou vel Taki Tytoń

9 december 2011 at 13:35

Ten wiersz z premedytacją zostawiłam sobie na deser. Mniam... Pozdrawiam :)

9 december 2011 at 19:17

przedmówcy wszystko już powiedzieli :)

Leszek Lisiecki

9 december 2011 at 23:09

Potrafisz zbudować nastrój z najbardziej pozornie prozaicznej sceny, czynności. Klimat, nastrój - każdy znajdzie coś dla siebie gdy zapraszasz w swoje progi :))

10 december 2011 at 17:08

sorry za to, że nie odpowiadam na komentarze, ale mam utrudniony dostęp do netu...cieszy mnie wizyta tylu poetów, których bardzo cenię! pozdrawiam Was serdecznie - każdego osobno...dziękuję*

Małgorzata Krupińska-Nowicka

10 december 2011 at 17:19

Gab, ciekawie...:) Tak, te białe są na święta... Symboliczny wiersz.

12 december 2011 at 19:10

Małgorzato...*

8 december 2013 at 12:43

gabrysia, przypomniałam sobie jakoś tak, ni stąd, ni zowąd, właśnie kiedy zobaczyłam dziś Twój login wśród obecnych, że Wieśniak, oprócz innych wielu rzeczy, które ma, to ma też sposobny do podróży wehikuł i od czasu do czasu organizuje wycieczki w wierszową i inną tekstową przeszłość: co zdarzyło się przed rokiem :)?

8 december 2013 at 12:45

więc i ja zajrzałam w grudzień, którego nie ma. ósmego dnia wtedy nie było. ale był dziewiąty :), więc w ten sposób zrobiła się całkiem już słodko zamotana, jak szal zimą, wyprawa w przeszłość i przyszłość zarazem :d tak jest tam, gdzie było :) ot, tak

8 december 2013 at 12:49

(p.s. jak widać, rozpędziłam się tak, że kicnęłam dalej niż przed rok, heh)

8 december 2013 at 13:40

no, masz ci los, issa :) - przez ostatnie dni, każdego wieczora łupałam jedną miskę orzechów i to łupanie robiło się jak rytuał: kolejny wieczór, kolejna porcja do łupania, zadanie wykonane, następny wieczór i następny - zadanie wykonane, mycie zębów i lulu - masz ciekawą metodę z tym poszukiwaniem straconego czasu;*

8 december 2013 at 13:49

:) wiesz, to piękny wiersz. może on już po prostu nie miał serca tak dłużej na odludziu się i siebie trzymać, i trzymać i wołał tak długo, aż wywołał ;) nie wiem. :* i dla Ciebie, gabrysiu, serdeczne

8 december 2013 at 14:37

uśmiechnę się, ok? issa :)

8 december 2013 at 15:02

gabrysia :)