Być sobą - gabrysia cabaj - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	gabrysia cabaj
	ALL WORKS Poetry (317) Diary (100) Photography (24) Postcards (6) About me Friends (62)

13 september 2011

gabrysia cabaj

miałam suknię w niebieskie kwiaty
i oczy pod kolor sukni

ręce ktoś mi ułożył w sam raz
do łapania wiatru

wierzyłam w baśnie Andersena
i że Bóg może cuda w kościele
Świętego Krzyża na starym mieście

rozmyślnie wsiadłam do autobusu
by dalej pójść polną drogą i krzewić się
ubrana w przeróżne odcienie

miłości

.

13 september 2011 at 08:17

ach Gabrysiu, nawet nie wiesz jak się cieszę że mogę być w tym samym czasie co Ty. Masz czułość z którą tak spokojnie wkradasz się w codzienność, trudną, szarą i poddaną smutkowi. Spokojnego dnia. Dziękuję.

13 september 2011 at 08:21

eee tam.... trochę ręce mi drżą, Istar - miłego dnia:)*

13 september 2011 at 08:20

tak, wiersz w charakterystycznym klimacie, bardzo sobtelny, tylko pozbyłabym się "sukni" i "miłości" :)

13 september 2011 at 08:25

pewnie tak zostawię jak jest, Aniu - przecież nie biorę udziału w konkursie na idealny tekst;)*

13 september 2011 at 08:26

:)

13 september 2011 at 08:27

:))

13 september 2011 at 08:37

jest klimat ale ....faktycznie można ciut ciut uciąć:) przypomniał mi się mój tekścik dzięki komentarzowi G:) że nie bierze udziału w konkursie na idealny tekst:)

13 september 2011 at 08:40

to jest wiersz który nie boi się wielkich słów a jego bezpośredniość nadaje mu prawdziwości :)

13 september 2011 at 08:42

:)

13 september 2011 at 08:38

Byłem chrzony w tym kościele:)))i też ciągnie mnie na polne drogi:)))

13 september 2011 at 08:58

dziękuję - z Wami zaraz raźniej i już można przejść do porządku dziennego - Aniu, Istar (piękna), hossa, Wiesiek.

Wanda Szczypiorska

13 september 2011 at 09:02

A ja? Robisz się Gabrysiu coraz bardziej liryczna i zwiewna

13 september 2011 at 19:09

to niechcący, Wando serdeczna.

13 september 2011 at 09:01

Gabi; krzewić się :)) to ja zapuszczam korzeń przy tej historii :))

13 september 2011 at 19:09

pocieszny jesteś, slawrys;)

13 september 2011 at 19:13

jak dla ciebie, nie ma sprawy :)

13 september 2011 at 19:20

och, zarumieniłam się....

13 september 2011 at 09:33

bardzo ok

13 september 2011 at 19:10

Kaśka!

13 september 2011 at 09:42

a mi się podoba taka G_L_C od czasu do czasu wyciszona, lekka i taka sentymentalna ? :))

13 september 2011 at 19:12

wyobraziłam sobie Ciebie, Darku, w sutannie, jak machasz kadzidłem w moją stronę:))

13 september 2011 at 19:38

taa uuu ale mnie wypromowałaś wolałbym już w stroju adama bo jakoś kościół sutanny mi nie da może piekło sie upomni :) ale ja o wierszu chcę mówić bo naprawdę mnie rozkleił -pięknie i czule

13 september 2011 at 10:10

czytelnikowi się podoba...;)

13 september 2011 at 19:12

dodatek niewybredny:))

13 september 2011 at 10:55

mistycznie Gabrysiu..

13 september 2011 at 19:14

heh, Łukaszu, chciałoby się powiedzieć /napisać/ coś mądrego, a tu takie kwiatki na sukni wyłażą;)

13 september 2011 at 11:37

osobiście nie lubię pojęcia "być sobą" - jest dla mnie takie podejrzane, ale wiersz piękny

13 september 2011 at 19:16

z tym podejrzeniem masz rację, Barbaro, ale nie umiałam nic wymyślić bardziej wymyślnego;)

13 september 2011 at 12:01

Delikatnie i subtelnie, Gabrysiu. Ładna akwarela. ;) Mnie też zawsze pociągały polne drogi. A co do powtórzenia, mogłabyś jednak zakończyć wers na "i oczy pod kolor". ;) Wiem, że to nie konkurs na idealny wiersz, ale myślę, że każdy z piszących ma taki mały konkursik w sobie, by wiersze były jak najlepsze. ;) No i ja też, jak Ania, zrobiłabym coś z "miłością" - może "odcienie uczuć"? To szersze, a jednocześnie bardziej niedopowiedziane pojęcie. ;) Buźka na dobry dzień, bo przypomniała mi się moja pewna suknia w kwiaty. :)

13 september 2011 at 19:18

nie mogą być odcienie uczuć, Miladoro, albowiem to konkretnie chodziło o miłość - malutką miłość, której w dzieciństwie zabrakło

Kasiaballou vel Taki Tytoń

13 september 2011 at 18:15

ech... :)

13 september 2011 at 19:19

kasiaballou - ;)*

An - Anna Awsiukiewicz

13 september 2011 at 19:23

Byc sobą - to jest dopiero sztuka:) Gratuluję:)

16 september 2011 at 19:30

An, stokrotko - ale pewnie się powtarzam:))

An - Anna Awsiukiewicz

16 september 2011 at 19:34

Tak jakby, ale dzięki temu czuję się młodsza - he, he:)

16 september 2011 at 19:36

:)

Jarosław Trześniewski

16 september 2011 at 07:23

Tak za słowami św. Pawła. Jestem za miłością. Musi być.

16 september 2011 at 19:31

Jarku! dla Ciebie uśmiech :)

Małgorzata Krupińska-Nowicka

22 october 2011 at 12:30

G_L_C przeczytałam i zachwyciłam się. O miłości pisze się trudno, tyle padło już słów, a jednak udało Ci się uciec od banału. Gratuluję!

22 october 2011 at 15:03

nie trzeba gratulować, Małgorzato - pewnie piszę z egoizmu, dlatego ....

Małgorzata Krupińska-Nowicka

22 october 2011 at 15:10

W takim razie zdrowy to egoizm i tak trzymaj!

12 november 2013 at 20:53

ile ja się go naszukałam, zabieram w noc taką ciemną, że ech..

13 november 2013 at 12:30

podziwiam Cię, Marzenko, że też Tobie się chciało - truml ma tę niedogodność, że nie można szukać po tytułach, tylko trzeba przerzucać czasem dziesiątki stron, żeby znaleźć jakieś maleństwo:))*