Migdały - gabrysia cabaj - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	gabrysia cabaj
	ALL WORKS Poetry (317) Diary (100) Photography (24) Postcards (6) About me Friends (62)

21 july 2011

gabrysia cabaj

Wiele mi dałeś, Panie -
i jeszcze niepokój; dałeś pory roku.
Uzbroiłeś w cierpliwość, abym umiała
żyć, nawet kilka razy.

Dostałam rozum kobiecy, piersi,
brzuch pełen dobrej ziemi i duszę
skaczącą we mnie jak kangur.

Serce mi dałeś przestrzenne,
które bić mogło
nawet między nutami.

Za wszystko dziękuję ci, Panie -
a za te,
no wiesz, gorzko-słone, słodkie,
no te - kiełkujące pod
powiekami,

najbardziej.

.

Jarosław Jabrzemski

21 july 2011 at 12:53

Bardzo proszę

21 july 2011 at 12:54

:)

21 july 2011 at 13:07

Ładna modlitwa, a zakończenie mnie wzruszyło. Dobrego, GLC. :)

21 july 2011 at 13:23

eh, nie wiem ile trzeba aby za łzy dziękować, lirycznie

21 july 2011 at 13:32

Hossa, bo Ty nigdy z Frontem Białoruskim do Berlina nie szłaś, i pewnie nie budziły Cię robotnicze kroki ojca. ;) GLC, dobre wejście i słabiutki koniec, Ostatnia strofoida do wycinki - co w zamian? Nie mam pojęcia, ale czytałem całkiem sporo modlitw do tego, który ponoć jest i ta nie plasuje się wysoko. Miękko, płaczliwie bezzasadnie podmiot marudzi, ups, dziękuje. Pozdrawiam.

21 july 2011 at 13:51

nic nie zmienię, sisey - koniec jest jak być powinien... i nie wiem, gdzie wyczytałeś, że płaczliwie? wróć do tytułu, może zrozumiesz?:)) po prostu spójrz inaczej

21 july 2011 at 13:40

no tak, nie szłam, mnie budziła babcia śniadaniem do łóżka przez 15 lat. Ale było fajnie...eh

21 july 2011 at 13:45

Kiedyś mnie kolega obudził bułką paryską dwutygodniową, w całości. Czy to się liczy?

21 july 2011 at 13:47

nie wiem:) to był dobry kolega, mógł nie dać nic:)

21 july 2011 at 13:52

Miladora, hossa - dziękuję za obecność prawie dotykalną:)

21 july 2011 at 13:57

Rozumiem, sisey jest be, nie zachwyca się, a że rzeczowe uwagi, no cóż, prawo Autora. Sio, ty zły czytelniku. ;)

21 july 2011 at 14:02

sisey jest diupek - a Gabrysia po prostu płacze ze szczęścia, kiedy się migdali:))

21 july 2011 at 14:06

i jaki mogą mieć w tym interes panowie- żeby dziękować;))))

21 july 2011 at 14:09

Gabrysia, model wodotrysk. :D Ale żeby zaraz się modlić? No znam jedną pozycje na kolanach, yee, ten, On mi ta bułką przywalił!

21 july 2011 at 14:18

to trzeba było tak od razu mówić, byłam przy jedzeniu myślami, to zbój był jeden z kolegi:) i przeżycie okrutnie traumatyczne. Okruszki pewnie wpadły za kołnierz i dalej też:)

21 july 2011 at 14:11

interes nie musi być jakiś tam wymierny - wystarczy obecność, Wieśniaku:))

21 july 2011 at 14:12

Jestem , jestem :)))))

21 july 2011 at 14:11

Edit: rozumiem i współczuję. Nieregularne stosunki mogą być przyczyną nerwic.

21 july 2011 at 14:25

heh, sisey, wykroczyłeś w komentarzu poza granicę wiersza.

21 july 2011 at 15:15

Nieodmiennie rozłączam podmiot od autora, proszę byś pamiętała. A dla jasności - zmruż oczy, albo lepiej jedno, gdy czytasz owe komentarze. Pozdrawiam. PS. Łzy, migdały, modlitwy, zaprawdę ciężki ma los ten peel, bardzo ciężki.

21 july 2011 at 15:34

dalej nie rozumiesz, sisey - dziękuję za wszelkie uczucia, które mnie doświadczają;)

21 july 2011 at 14:55

pięknie potrafisz G :)

21 july 2011 at 15:36

nauczyłam się też, Istar, pięknie dziękować:)

21 july 2011 at 18:48

Serce bijące między udami- aż strach byłoby się do takiej Kobiety zbliżyć :))))) To może jakieś zaburzenie- Vagina Cordiata? Żartuję, fajnie wyszedł tekst :)

21 july 2011 at 19:36

bijące jako pulsujące - ot, Konradzie, taka fizjonomia cipki:))

Leszek Lisiecki

22 july 2011 at 16:48

Za wszystko dziękuję ci, Panie - a za te, no wiesz, gorzko-słone, słodkie, no te - kiełkujące pod powiekami, najbardziej. ... to tylko fragment ale trudno kopiować w komentarzu całość. Super!

22 july 2011 at 19:11

Witaj u mnie, Leszku!!!

27 july 2011 at 00:09

jako faceta - też uderzają mnie te dwa serca (jedno na wysokości klatki piersiowej, a drugie ...) jako człowieka myślącego - uważam że pod powiekami kiełkują się wrażenia, myśli, emocje jako chrześcijanina (czego się nie wstydzę) - wrażliwość płynąca w modlitwie pozdrawiam:D

27 july 2011 at 00:10

to się w szampon zamieniam = trzy w jednym:D

1 october 2011 at 10:12

hej, przem....:)