Całe życie buduje się relacje z innymi,
ale i tak przed ostatecznym musimy sami
sobie spojrzeć w oczy, a tu fiasko, bo już
wzrok nie ten i pamięć zawodzi, i kark
robi się sztywny, a Pan Bóg siedzi taki
zachmurzony na niebieskim tronie, rusza
paluchami w sandałach i mówi: oj, ludzie,
ludzie...
.
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Nie lubię tekstów teocentrycznych. Buziaki
report
:))...JJ
report
oj... prawda.
report
a jest fajny :) lubię Boga jak jest ciałem z sandałem czy tam jakoś :)
report
lekkie, fajne, z poczuciem :)
report
mam taki zagmatwany obrazek po przeczytaniu. z wiekiem coraz krótsze ręce więc kiedy brak okularów, to trzeba daleko od lustra wody stać i czekać aż kręgi się ustoją:-).fajny:-)
report
no i masz rację
report
Popsuty, Istar, kasiabalou, oczy jak pustynia, janusz p. - wszystkim dziękuję za komentarze , a tekst cieszy się, że dotarł bez bólu:)
report
cała prawda o życiu, b. dobry:)
report
z lekkim półuśmiechem, Jerzyku? - dziękuję.
report